Γεννήθηκε στη Λάρισα τον Φεβρουάριο του 1934 και πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια στην Κατοχή. Ο πατέρας του είχε συλληφθεί το 1941 και είχε μεταφερθεί στις Φυλακές Αβέρωφ και στη συνέχεια σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ιταλία. Μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου και τα πρώτα χρόνια εργάστηκε ως δικηγόρος.

Η διαδρομή του στη δημοσιογραφία ξεκίνησε το 1961 στις εφημερίδες «Ελεύθερος Λαός» και «Δράση». Στη συνέχεια εργάστηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη», στην οποία ήταν διευθυντής επί σειρά ετών και άφησε εποχή καθώς εκείνη την περίοδο η εφημερίδα γνώρισε μεγάλη κυκλοφορία. Συνεργάστηκε στενά με τον αείμνηστο εκδότη της Ιωάννη Βελλίδη και ο ίδιος διηγούνταν στους νεότερους τους τρόπους που σκαρφίζονταν για να ξεφεύγουν ειδήσεις από τον ταγματάρχη λογοκριτή της δικτατορίας και να δημοσιεύονται.

Την περίοδο της δικτατορίας ήταν και ανταποκριτής του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων και της ελληνικής εκπομπής της Σουηδικής Ραδιοφωνίας.

Το 1985 ανέλαβε γενικός γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου και το 1986 ορίστηκε κυβερνητικός εκπρόσωπος. Πέρα από τις σχέσεις που καλλιέργησε με τους δημοσιογράφους, από τη συγκεκριμένη θέση, έγινε γνωστός και για τον τρόπο με τον οποίο απέφευγε να απαντήσει σε δύσκολες ερωτήσεις τους, με τη φράση «άλλη ερώτηση».

Τοποθετήθηκε πρόεδρος της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ), ήταν ο μακροβιότερος, επί των ημερών του ολοκληρώθηκε το εκθεσιακό κέντρο στο Μαρούσι της Αθήνας και για την προσφορά του η διοίκηση της ΔΕΘ-Helexpo τον τίμησε απονέμοντάς του πλακέτα και δίνοντας το όνομά του σε μία αίθουσα του συνεδριακού κέντρου Ι. Βελλίδης.

Το 1995 ανέλαβε την ευθύνη της εβδομαδιαίας έκδοσης Βόρεια Ελλάδα της εφημερίδας Η Καθημερινή και από το 2000 μέχρι το 2007 είχε την ευθύνη της έκδοσης των εφημερίδων της Θεσσαλονίκης Αγγελιοφόρος και Αγγελιοφόρος της Κυριακής.

Εκλέχθηκε πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας-Θράκης (ΕΣΗΕΜΘ) για 8 χρόνια και για την προσφορά του στη δημοσιογραφία τιμήθηκε από το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΜΘ.

Μέχρι και τις τελευταίες μέρες της ζωής του παρακολουθούσε με ενδιαφέρον και ανησυχία τις εξελίξεις στον χώρο του Τύπου και η έγνοια του ήταν να αποκτήσει και πάλι η Θεσσαλονίκη μια μεγάλη και ευρείας κυκλοφορίας καθημερινή εφημερίδα.